<\/p>\n
Najlepszy towarzysz Odysa<\/p>\n
<\/p>\n
W dziewi\u0105tej pie\u015bni \u201eOdysei\u201d Homer umie\u015bci\u0142 modlitw\u0119 o\u015blepionego cyklopa Polifema, syna boga m\u00f3rz<\/p>\n
Posejdona. Okaleczony b\u0142aga ojca, by zem\u015bci\u0142 si\u0119 na kr\u00f3lu Itaki Odyseuszu, kt\u00f3ry po pozbawieniu Polifema<\/p>\n
jedynego oka pop\u0142yn\u0105\u0142 do domu. \u201e\u015acigaj tego Odysa, zaka\u017c nie\u015b\u0107 go wodom \/ Do Itaki\u201d \u2013 b\u0142aga cyklop, ale ma<\/p>\n
\u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce mo\u017ce \u017c\u0105da\u0107 za du\u017co. Dodaje wi\u0119c: \u201eA cho\u0107by przeznaczenie ogl\u0105da\u0107 mu da\u0142o \/ Ziemi\u0119 ojc\u00f3w<\/p>\n
[\u2026], to najp\u00f3\u017aniej, po tu\u0142aczce d\u0142ugi\u00e9j, \/ Jak n\u0119dzarz, bez nikogo z dru\u017cyny\u201d. Brzmi to gro\u017anie, ale dok\u0142adna<\/p>\n
lektura s\u0142ynnego eposu pozwala przypuszcza\u0107, \u017ce gdyby Odyseusz wyruszy\u0142 do Itaki w pojedynk\u0119, zobaczy\u0142by<\/p>\n
bliskich znacznie pr\u0119dzej ni\u017c po dziesi\u0119ciu latach tu\u0142aczki.<\/p>\n
Pierwszy dow\u00f3d na to jego towarzysze dali kr\u00f3tko po zdobyciu Troi. Odyseusz zburzy\u0142 wtedy z ich pomoc\u0105<\/p>\n
Ismaros: \u017cyj\u0105cy tam m\u0119\u017cczyzni zgin\u0119li, kobiety trafi\u0142y do niewoli. Zaraz po zwyci\u0119stwie Odyseusz nakaza\u0142<\/p>\n
odwr\u00f3t, zdobywcy Ismaros woleli jednak \u201ewino la\u0107 w siebie i rzn\u0105\u0107 u wybrze\u017cy \/ Kozy, owce\u201d. W rezultacie<\/p>\n
wielu \u017co\u0142nierzy zabili ziomkowie mieszka\u0144c\u00f3w Ismaros, kt\u00f3rzy przybyli z odsiecz\u0105. Tych, kt\u00f3rzy ocaleli i<\/p>\n
zdo\u0142ali dopa\u015b\u0107 statk\u00f3w, n\u0119ka\u0142y z kolei nieprzyjazne wiatry. Dopiero po dziesi\u0119ciu dniach Odyseusz zdo\u0142a\u0142<\/p>\n
dotrze\u0107 na sta\u0142y l\u0105d, do krainy Lotofag\u00f3w. Wys\u0142a\u0142 swoich kompan\u00f3w na zwiad, ci za\u015b wr\u00f3cili ledwie przytomni.<\/p>\n
Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce zostali pocz\u0119stowani przez tubylc\u00f3w zielem os\u0142abiaj\u0105cym wol\u0119 i wywo\u0142uj\u0105cym przemo\u017cn\u0105 ch\u0119\u0107<\/p>\n
pozostania na zawsze w\u015br\u00f3d Lotofag\u00f3w. Aby odwie\u015b\u0107 nieszcz\u0119snych od tego pomys\u0142u, Odyseusz musia\u0142 przyku\u0107<\/p>\n
ich do \u0142aw okr\u0119towych.<\/p>\n
Kolejny l\u0105d, na kt\u00f3rym stan\u0119li, te\u017c nie nale\u017ca\u0142 do przyjaznych. Tam w\u0142a\u015bnie w\u0142ada\u0142 cyklop Polifem, kt\u00f3ry nie<\/p>\n
bez racji uzna\u0142, \u017ce ludzie Odyseusza przyda\u0107 si\u0119 mog\u0105 tylko do jednego: b\u0119d\u0105 znakomit\u0105 kolacj\u0105. Gdy po\u017car\u0142<\/p>\n
czterech ludzi, zaplanowano o\u015blepienie cyklopa. Plan zosta\u0142 zrealizowany mimo obaw Odyseusza,<\/p>\n
wspominaj\u0105cego p\u00f3\u017aniej: \u201eserca druh\u00f3w krzepi\u0142em, by kt\u00f3ry \/ W samej chwili dzia\u0142ania nie wlaz\u0142 gdzie do<\/p>\n
dziury\u201d. Jego towarzysze podr\u00f3\u017cy nie wytrwali jednak d\u0142ugo w rolach bohater\u00f3w: postanowili zosta\u0107<\/p>\n
z\u0142odziejami. Gdy wkr\u00f3tce po ucieczce z wyspy Polifema Odyseusz znalaz\u0142 si\u0119 w go\u015bcinie u boga wiatr\u00f3w Eola,<\/p>\n
dosta\u0142 od niego sk\u00f3rzany miech. Zamkni\u0119to tam nieprzyjazne wiatry, kt\u00f3re mog\u0142yby utrudnia\u0107 \u017ceglug\u0119 i op\u00f3\u017ani\u0107<\/p>\n
powr\u00f3t do Itaki. Niestety za\u0142oga statk\u00f3w dosz\u0142a do wniosku, \u017ce Odyseusz otrzyma\u0142 w podarku w\u00f3r z\u0142ota. Gdy go<\/p>\n
rozwi\u0105za\u0142a, mimowolnie uwolni\u0142a srogie wichry.<\/p>\n
Drugiego worka Eol Odyseuszowi nie da\u0142, tote\u017c \u015bcigane gniewem bog\u00f3w okr\u0119ty p\u0142yn\u0119\u0142y w coraz mniej<\/p>\n
po\u017c\u0105danych kierunkach. Wkr\u00f3tce pozosta\u0142 zreszt\u0105 tylko jeden okr\u0119t, pozosta\u0142e bowiem zniszczyli olbrzymi z<\/p>\n
kraju Lajstrygon\u00f3w. Przy okazji kolejni towarzysze Odyseusza zostali po\u017carci. Jedyny okr\u0119t z niedobitkami<\/p>\n
przybi\u0142 po pewnym czasie do brzeg\u00f3w wyspy czarodziejki Kirke. Na nieszcz\u0119\u015bcie \u201eg\u0142upcy, w pr\u00f3g jej weszli<\/p>\n
wszyscy, krom jednego\u201d. Kirke zmieni\u0142a ich w \u015bwinie i zap\u0119dzi\u0142a do chlew\u00f3w. Odyseusz zdo\u0142a\u0142 zmusi\u0107<\/p>\n
czarodziejk\u0119, by odczarowa\u0142a jego towarzyszy, ale kolejna dramatyczna przygoda niczego za\u0142ogi nie nauczy\u0142a.<\/p>\n
Ostatnim wyczynem ludzi kr\u00f3la Itaki by\u0142o po\u017carcie wo\u0142\u00f3w nale\u017c\u0105cych do boga s\u0142o\u0144ca Heliosa. Tym razem<\/p>\n
miarka si\u0119 przebra\u0142a: Zeus porazi\u0142 blu\u017anierc\u00f3w piorunem.<\/p>\n
Gdy tylko Odyseusz straci\u0142 wszystkich kompan\u00f3w, zacz\u0119\u0142o mu si\u0119 wie\u015b\u0107 lepiej. W kolejnych krainach witali<\/p>\n
go ju\u017c nie ludo\u017cercy, lecz kochliwe kobiety i szlachetni kr\u00f3lowie. Nimfa Kalipso co prawda d\u0142ugo nie chcia\u0142a<\/p>\n
zako\u0144czy\u0107 romansu z Odyseuszem i wys\u0142a\u0107 go do domu, ostatecznie jednak pomog\u0142a nawet kochankowi w<\/p>\n
budowie tratwy, pechowego \u017ceglarza wspom\u00f3g\u0142 te\u017c kr\u00f3l Feak\u00f3w Alkinoos. Kr\u00f3l Itaki wr\u00f3ci\u0142 do ojczyzny,<\/p>\n
po\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 z rodzin\u0105. Gdy pierwszy raz po powrocie stan\u0105\u0142 u bram domu, rozpozna\u0142 go tylko pies Argos.<\/p>\n
Zwierz\u0119 le\u017ca\u0142o na kupie gnoju, dogorywa\u0142o ju\u017c ze staro\u015bci i zaniedbania. \u201ePokiwa\u0142o ogonem tul\u0105c uszy obie\u201d,<\/p>\n
gdy wyczu\u0142o zapach dawnego pana, po czym zdech\u0142o. Prze\u017cy\u0142o jednak wszystkich towarzyszy Odyseusza, a w<\/p>\n
dodatku zawstydzi\u0142o ich wierno\u015bci\u0105 i bystrym umys\u0142em.<\/p>\n
<\/p>\n
Marta S\u0142omi\u0144ska<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"