<\/p>\n
Krzy\u017cowcy bez mienia, czyli jak odbijano Ziemi\u0119 \u015awi\u0119t\u0105<\/p>\n
Po przegranej bitwie pod Manzikertem bizantyjski cesarz Roman IV Diogenes znalaz\u0142 si\u0119 w sytuacji nie do<\/p>\n
pozazdroszczenia. Zwyci\u0119scy Seld\u017cucy zaj\u0119li du\u017c\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 Anatolii, a samego cesarza wzi\u0119li do niewoli. Roman<\/p>\n
m\u00f3g\u0142 w niej pozosta\u0107 albo p\u00f3j\u015b\u0107 na ust\u0119pstwa wobec su\u0142tana: odda\u0107 mu Armeni\u0119, zap\u0142aci\u0107 okup, udzieli\u0107<\/p>\n
poparcia. Wybra\u0142 to drugie rozwi\u0105zanie, ale trafi\u0142 z deszczu pod rynn\u0119, bo samozwa\u0144czy nowy cesarz Bizancjum<\/p>\n
postanowi\u0142 ukara\u0107 swego poprzednika za zdrad\u0119. O\u015blepiony Roman wkr\u00f3tce zmar\u0142 w klasztorze. Nic dziwnego,<\/p>\n
\u017ce w\u0142adaj\u0105cy Bizancjum pokolenie p\u00f3\u017aniej cesarz Aleksy wola\u0142 nie rusza\u0107 na Turk\u00f3w seld\u017cuckich bez pot\u0119\u017cnego<\/p>\n
wsparcia militarnego i finansowego. Za jego naturalne \u017ar\u00f3d\u0142o uzna\u0142 braci w wierze: poszuka\u0142 pomocy u papie\u017ca<\/p>\n
Urbana II, kt\u00f3ry nie powinien przecie\u017c pozwala\u0107, by muzu\u0142manie uciskali chrze\u015bcijan w Ziemi \u015awi\u0119tej.<\/p>\n
Papie\u017c nie pozosta\u0142 g\u0142uchy na pro\u015bby cesarza. Odbicie Jerozolimy z r\u0105k Turk\u00f3w uznawa\u0142 za dzie\u0142o tyle\u017c<\/p>\n
zbo\u017cne, co korzystne politycznie i maj\u0105tkowo, wkr\u00f3tce og\u0142osi\u0142 wi\u0119c rozpocz\u0119cie wyprawy krzy\u017cowej.<\/p>\n
Wyznaczy\u0142 dogodny termin: druga po\u0142owa sierpnia, po \u017cniwach. Nie przewidzia\u0142, \u017ce wielu<\/p>\n
rozentuzjazmowanych perspektyw\u0105 \u015bwi\u0119tej wojny ludzi postanowi da\u0107 sobie spok\u00f3j ze \u017cniwami. Ju\u017c w marcu<\/p>\n
liczni ch\u0142opi porzucali swoje p\u0142ugi, mieszczanie warsztaty, przedstawiciele drobnej szlachty sprzedawali<\/p>\n
skromne maj\u0105tki. Dziesi\u0105tki tysi\u0119cy ludzi, w wi\u0119kszo\u015bci niewyszkolonych oraz licho uzbrojonych, zgromadzili<\/p>\n
pod swoj\u0105 komend\u0105 dow\u00f3dcy o wymownych przydomkach: Piotr Pustelnik i Walter Bez Mienia. Nie panowali<\/p>\n
nad t\u0142umem biedak\u00f3w, w kt\u00f3rym by\u0142o wielu zwyk\u0142ych przest\u0119pc\u00f3w.<\/p>\n
Krucjata okre\u015blana mianem ludowej rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 od pogrom\u00f3w \u017byd\u00f3w. Nie ocalili ich nawet biskupi,<\/p>\n
udzielaj\u0105cy schronienia w pa\u0142acowych murach: umocnienia burzono, \u017byd\u00f3w mordowano. W drodze na tereny<\/p>\n
opanowane przez Turk\u00f3w krzy\u017cowcy w ga\u0142ganach zd\u0105\u017cyli jeszcze spl\u0105drowa\u0107 i spali\u0107 Belgrad. Kres ich<\/p>\n
kontrowersyjnym sukcesom po\u0142o\u017cy\u0142 seld\u017cucki su\u0142tan Kilid\u017c Arslan: pod Civetot zada\u0142 chrze\u015bcijanom druzgoc\u0105c\u0105<\/p>\n
kl\u0119sk\u0119, ma\u0142o kt\u00f3ry uczestnik ludowej krucjaty uszed\u0142 z \u017cyciem. Triumfuj\u0105cy Seld\u017cucy nabrali przekonania, \u017ce<\/p>\n
krzy\u017cowcy to zgraja \u0142achmyt\u00f3w niezdolnych do stawiania oporu w walce.<\/p>\n
Mylili si\u0119 jednak. W sierpniu do Ziemi \u015awi\u0119tej ruszy\u0142a krucjata z prawdziwego zdarzenia: trzon armii<\/p>\n
stanowi\u0142o doskonale wyszkolone i wyekwipowane ci\u0119\u017ckozbrojne rycerstwo. Jesieni\u0105 wojacy stan\u0119li pod murami<\/p>\n
Konstantynopola. Cesarz Aleksy kaza\u0142 im przysi\u0105c, \u017ce wszystkie tereny odebrane Turkom zwr\u00f3c\u0105 Bizancjum.<\/p>\n
Je\u015bli mia\u0142 nadziej\u0119, \u017ce krzy\u017cowcy dotrzymaj\u0105 przysi\u0119gi, srodze si\u0119 zawi\u00f3d\u0142. Najbardziej chyba na Baldwinie z<\/p>\n
Boulogne, kt\u00f3ry po zaj\u0119ciu Edessy mianowa\u0142 si\u0119 jej hrabi\u0105, a p\u00f3\u017aniej pierwszym kr\u00f3lem Jerozolimy. Aleksy<\/p>\n
m\u00f3g\u0142 si\u0119 tylko pociesza\u0107, \u017ce \u015bwi\u0119te miasto zn\u00f3w jest w r\u0119kach chrze\u015bcijan. Ca\u0142a wyprawa krzy\u017cowa zako\u0144czy\u0142a<\/p>\n
si\u0119 bowiem niew\u0105tpliwym sukcesem, r\u00f3wnie\u017c dzi\u0119ki atutowi zaskoczenia. Kilid\u017c Arslan prze\u017cy\u0142 gorzkie<\/p>\n
rozczarowanie, gdy w maju 1097 roku pod Nice\u0105 zamiast spodziewanej zbieraniny nieudacznik\u00f3w czo\u0142o stawili<\/p>\n
mu m\u0119\u017cni rycerze.<\/p>\n
Lepiej przygotowa\u0142 si\u0119 do lipcowej bitwy pod Doryleum: zada\u0142 krzy\u017cowcom powa\u017cne straty, ostatecznie<\/p>\n
poni\u00f3s\u0142 jednak pora\u017ck\u0119. W pa\u017adzierniku chrze\u015bcijanie oblegali ju\u017c Antiochi\u0119. Zdobyli j\u0105 dzi\u0119ki zdradzie jednego<\/p>\n
z dow\u00f3dc\u00f3w obrony, po czym zabili wi\u0119kszo\u015b\u0107 mieszka\u0144c\u00f3w i doszcz\u0119tnie z\u0142upili miasto. Nie by\u0142a to m\u0105dra<\/p>\n
decyzja: gdy Antiochi\u0119 oblegli z kolei Turcy, g\u0142oduj\u0105cy krzy\u017cowcy wyszli do walki pieszo, jako \u017ce konie dawno<\/p>\n
zjedli. Si\u0142 do walki doda\u0142o im jednak odnalezienie w antioche\u0144skiej katedrze cennej relikwii, co uznano za znak<\/p>\n
od Boga. Zdziesi\u0105tkowana, ale ci\u0105gle zwyci\u0119ska armia krzy\u017cowc\u00f3w Jerozolim\u0119 oblega\u0142a w liczbie najwy\u017cej<\/p>\n
7500 ludzi. Wed\u0142ug historyk\u00f3w miasto zdobyto g\u0142\u00f3wnie dzi\u0119ki dostarczonym przez Genue\u0144czyk\u00f3w materia\u0142om<\/p>\n
do budowy wie\u017c obl\u0119\u017cniczych. Uczestnicy krucjaty woleli m\u00f3wi\u0107 o Bo\u017cej pomocy, bez kt\u00f3rej niczego zbudowa\u0107<\/p>\n
nie spos\u00f3b.<\/p>\n
Marta S\u0142omi\u0144ska<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"