<\/p>\n
Staro\u017cytni Grecy wierzyli, \u017ce mo\u017cliwe jest cz\u0119\u015bciowe zasypanie przepa\u015bci dziel\u0105cej cz\u0142owieka od<\/p>\n
boga. Mieszka\u0144cy Olimpu ch\u0119tnie bowiem romansowali ze \u015bmiertelniczkami, a owocami takich<\/p>\n
zwi\u0105zk\u00f3w byli herosi \u2013 niezupe\u0142nie boscy, ale i nie ca\u0142kiem ludzcy. Cho\u0107 nie byli nie\u015bmiertelni,<\/p>\n
wyr\u00f3\u017cniali si\u0119 na og\u00f3\u0142 nadprzyrodzonymi talentami lub t\u0119\u017cyzn\u0105 fizyczn\u0105. Najbardziej wyj\u0105tkowi<\/p>\n
spo\u015br\u00f3d heros\u00f3w nie wahali si\u0119 zej\u015b\u0107 do Hadesu, podziemnego \u015bwiata zmar\u0142ych, i podejmowa\u0107 pr\u00f3b<\/p>\n
wyprowadzenia stamt\u0105d kt\u00f3rego\u015b z jego mieszka\u0144c\u00f3w.<\/p>\n
Najs\u0142ynniejszym herosem, kt\u00f3ry porwa\u0142 si\u0119 na takie zuchwalstwo, by\u0142 Herakles, syn Zeusa i<\/p>\n
kr\u00f3lowej Teb Alkmeny. Sukces zapewni\u0142y mu dwa przymioty, kt\u00f3rymi cechowa\u0142 si\u0119 od<\/p>\n
najwcze\u015bniejszego dzieci\u0144stwa: nadludzka si\u0142a i szalona odwaga. Ju\u017c jako niemowl\u0119 Herakles udusi\u0142<\/p>\n
dwa wielkie w\u0119\u017ce, przy pomocy kt\u00f3rych zazdrosna \u017cona Zeusa Hera mia\u0142a nadziej\u0119 u\u015bmierci\u0107<\/p>\n
nie\u015blubnego potomka swojego m\u0119\u017ca. Jako nastolatek Herakles s\u0142yn\u0105\u0142 ju\u017c jako pogromca<\/p>\n
gigantycznego lwa i zbawca Teb, kt\u00f3rym pom\u00f3g\u0142 pokona\u0107 wojownicze Ochomenos. W nagrod\u0119<\/p>\n
otrzyma\u0142 r\u0119k\u0119 kr\u00f3lewny Megary. Niestety szcz\u0119\u015bliwe \u017cycie rodzinne nie trwa\u0142o d\u0142ugo: gdy dumny<\/p>\n
heros obrazi\u0142 niepos\u0142usze\u0144stwem Her\u0119, zosta\u0142 przez ni\u0105 pora\u017cony szale\u0144stwem. Zamordowa\u0142 \u017con\u0119 i<\/p>\n
dzieci, a gdy odzyska\u0142 zmys\u0142y, chcia\u0142 pope\u0142ni\u0107 samob\u00f3jstwo. Odwiedziony od tego pomys\u0142u przez<\/p>\n
bog\u00f3w, przyj\u0105\u0142 ci\u0119\u017ck\u0105 pokut\u0119.<\/p>\n
Polega\u0142a ona na wype\u0142nieniu tyle\u017c okrutnych, co dziwacznych rozkaz\u00f3w kr\u00f3la Myken Eurysteusza.<\/p>\n
W mitologii greckiej trud ten znany jest jako \u201edwana\u015bcie prac Heraklesa\u201d. Po uporaniu si\u0119 z takimi<\/p>\n
drobiazgami jak pokonanie hydry lernejskiej, zdobycie pasa kr\u00f3lowej Amazonek czy kradzie\u017c z\u0142otych<\/p>\n
jab\u0142ek strze\u017conych przez stug\u0142owego smoka Herakles przyst\u0105pi\u0142 do ostatniej pracy: porwania Cerbera.<\/p>\n
Temu trzyg\u0142owemu psu, pilnuj\u0105cemu wej\u015bcia do Hadesu, nie zbywa\u0142o na sile: pokonywa\u0142 d\u0142ugie trasy<\/p>\n
jednym susem, a jego pokryty w\u0119\u017cow\u0105 \u0142usk\u0105 ogon ch\u0142osta\u0142 niczym bicz. Na domiar z\u0142ego Heraklesowi<\/p>\n
nie wolno by\u0142o u\u017cy\u0107 przeciw niemu \u017cadnej broni. Si\u0142a mi\u0119\u015bni okaza\u0142a si\u0119 jednak wystarczaj\u0105ca: heros<\/p>\n
wywl\u00f3k\u0142 piekielne psisko na powierzchni\u0119 ziemi, wykona\u0142 zatem dwunast\u0105 prac\u0119 i uzyska\u0142<\/p>\n
przebaczenie bog\u00f3w. Po \u015bmierci trafi\u0142 za\u015b na Olimp i po\u015blubi\u0142 bogini\u0119 Hebe.<\/p>\n
Drugi s\u0142ynny heros, kt\u00f3ry zst\u0105pi\u0142 do Hadesu, to Orfeusz, syn boga Apollona i muzy Kaliope. W<\/p>\n
odr\u00f3\u017cnieniu od Heraklesa nie m\u00f3g\u0142 si\u0119 on pochwali\u0107 olbrzymi\u0105 si\u0142\u0105, by\u0142 za to genialnym muzykiem.<\/p>\n
Gr\u0105 na swojej lirze dokonywa\u0142 cud\u00f3w: oswaja\u0142 dzikie zwierz\u0119ta, o\u017cywia\u0142 ska\u0142y, oddala\u0142<\/p>\n
niebezpiecze\u0144stwo sztormu, bo nawet morskie fale nie potrafi\u0142y si\u0119 gniewa\u0107, gdy s\u0142ucha\u0142y muzyki<\/p>\n
Orfeusza. Gustowa\u0142y w niej te\u017c drzewa i krwio\u017cercze syreny. P\u0142yn\u0105cy po z\u0142ote runo kr\u00f3lewicz Jazon<\/p>\n
koniecznie chcia\u0142, aby do jego towarzyszy do\u0142\u0105czy\u0142 Orfeusz \u2013 i mia\u0142 s\u0142uszno\u015b\u0107. Gdy mijali wysp\u0119<\/p>\n
syren, te swoim zwyczajem zacz\u0119\u0142y \u015bpiewa\u0107, by pi\u0119knymi pie\u015bniami odebra\u0107 \u017ceglarzom rozs\u0105dek i<\/p>\n
sk\u0142oni\u0107 do podp\u0142yni\u0119cia bli\u017cej. Sko\u0144czy\u0142oby si\u0119 to po\u017carciem Jazona i jego ludzi, gdyby Orfeusz nie<\/p>\n
zachwyci\u0142 syren gr\u0105 na lirze \u2013 wstyd by\u0142o zag\u0142usza\u0107 tak\u0105 muzyk\u0119 nawet najpi\u0119kniejszym \u015bpiewem.<\/p>\n
Najch\u0119tniej grywa\u0142 Orfeusz dla ukochanej \u017cony, driady Eurydyki. Gdy zmar\u0142a wskutek uk\u0105szenia<\/p>\n
w\u0119\u017ca, heros nie pogodzi\u0142 si\u0119 z tym. Stan\u0105\u0142 u bram Hadesu i za\u017c\u0105da\u0142, by \u017cona wr\u00f3ci\u0142a z nim do \u015bwiata<\/p>\n
\u017cywych. Nikt nie opar\u0142 si\u0119 jego muzyce. Przewo\u017anik Charon za darmo pom\u00f3g\u0142 mu si\u0119 przeprawi\u0107 na<\/p>\n
drugi brzeg Styksu, Cerber liza\u0142 stopy intruza, Erynie przerwa\u0142y katowanie zbrodniarzy, by s\u0142ucha\u0107<\/p>\n
gry Orfeusza. Kr\u00f3l \u015bwiata umar\u0142ych i jego \u017cona tak\u017ce byli ni\u0105 wzruszeni. Postanowili, \u017ce Eurydyka<\/p>\n
wyjdzie z Hadesu w \u015blad za Orfeuszem. Warunek by\u0142 tylko jeden: heros nie mo\u017ce si\u0119 obejrze\u0107.<\/p>\n
Orfeusz nie opar\u0142 si\u0119 pokusie spojrzenia na \u017con\u0119 i w ten spos\u00f3b ostatecznie utraci\u0142 Eurydyk\u0119. To<\/p>\n
okrutne zako\u0144czenie mitu wiele m\u00f3wi o tym, jak staro\u017cytny Grek postrzega\u0142 \u015bwiat. Ka\u017cd\u0105 si\u0142\u0119 natury<\/p>\n
mo\u017cna by\u0142o w ko\u0144cu ujarzmi\u0107, tylko jedna \u015bmier\u0107 nie dawa\u0142a si\u0119 pokona\u0107 \u2013 nawet herosowi.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"