Nazwa \u201eMi\u0119dzynarodowe Biennale Plakatu w Warszawie\u201d w zamy\u015ble organizator\u00f3w tej imprezy mia\u0142a wyra\u017ca\u0107 wa\u017cn\u0105 dla nich ide\u0119. Nie mia\u0142 to by\u0107 \u017caden \u201eprzegl\u0105d\u201d, lecz w\u0142a\u015bnie \u201ebiennale\u201d. Wyraz ten nasuwa\u0142 skojarzenie ze sztuk\u0105 wysok\u0105, a polscy graficy pragn\u0119li, by plakat przestano postrzega\u0107 jako pozbawiony walor\u00f3w artystycznych. Uda\u0142o si\u0119: przez d\u0142ugi czas impreza, w ramach kt\u00f3rej odbywa\u0142y si\u0119 interesuj\u0105ce wystawy i presti\u017cowy konkurs, stanowi\u0142a dla zagranicznych artyst\u00f3w znak rozpoznawczy polskiej kultury.<\/p>\n
\u00a0\u00a0 Za pomys\u0142odawc\u0119 przedsi\u0119wzi\u0119cia uwa\u017ca si\u0119 J\u00f3zefa Mroszczaka, jednego z wa\u017cniejszych przedstawicieli polskiej szko\u0142y plakatu. Inny jej reprezentant, Wojciech Zamecznik, wymy\u015bli\u0142 logo imprezy: prostok\u0105t okalaj\u0105cy purpurow\u0105 kropk\u0119 (w kolejnych latach niejednokrotnie zmienia\u0142a kolor). Nasuwa\u0142 my\u015bl o zarysie ramy okiennej albo oku z nietypow\u0105 t\u0119cz\u00f3wk\u0105 \u2013 oba skojarzenia dotyczy\u0142y otwarcia si\u0119 na doznania wzrokowe, uwa\u017cnego ogl\u0105du \u015bwiata. Zamiarem organizator\u00f3w biennale by\u0142o pokazanie r\u00f3\u017cnorodno\u015bci tw\u00f3rczo\u015bci plakatowej, uwidocznienie ciekawych kontrast\u00f3w mi\u0119dzy koncepcjami artyst\u00f3w z r\u00f3\u017cnych kraj\u00f3w. Bardzo d\u0142ugo plakaty rozmieszczano na biennale w zale\u017cno\u015bci od kraju pochodzenia ich tw\u00f3rc\u00f3w: uszeregowywano pa\u0144stwa wed\u0142ug alfabetu. Prace Hiroshiego Tanaki wisia\u0142y obok dzie\u0142 Yusaku Kamekury, propozycje Lenicy s\u0105siadowa\u0142y z plakatami Cie\u015blewicza.
\nZasad\u0119 t\u0119 zmieniono dopiero niedawno. Mo\u017ce s\u0142usznie, bo utrudnia\u0142a widzowi samodzielne my\u015blenie, sk\u0142ania\u0142a do kierowania si\u0119 stereotypami sztuki plakatu \u201etypowej\u201d dla Japonii czy Francji, podczas gdy na biennale ch\u0119tnie prezentowali swoje prace tw\u00f3rcy bardzo oryginalni, sk\u0142aniaj\u0105cy si\u0119 ku najnowszym pr\u0105dom artystycznym. Na biennale nie brakowa\u0142o \u015bwiatowych s\u0142aw i mi\u0142o\u015bnik\u00f3w kontrowersji. Chyba najs\u0142ynniejszym zagranicznym zdobywc\u0105 g\u0142\u00f3wnej nagrody w warszawskim konkursie by\u0142 Andy Warhol, najwi\u0119ksz\u0105 konsternacj\u0119 w\u015br\u00f3d dziennikarzy wywo\u0142a\u0142 za\u015b Shigeo Fukuda. Zapytany, co my\u015bli o japo\u0144skim rytuale chanoyu, odpar\u0142: \u201eHerbata jest do picia, nie do ceremonii\u201d. Zwyk\u0142ych go\u015bci biennale najbardziej dra\u017cnili arty\u015bci pos\u0105dzani o obraz\u0119 uczu\u0107 religijnych: plakat Dominiki R\u00f3\u017ca\u0144skiej przedstawiaj\u0105cy butelk\u0119 z col\u0105 w aureoli trzeba by\u0142o usun\u0105\u0107 z wystawy.
\nWielka szkoda, bo cola i aureola dobrze podsumowywa\u0142y wyd\u017awi\u0119k biennale, gdzie plakaty ilustruj\u0105ce sfer\u0119 sacrum lub budz\u0105ce \u015bwiadomo\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105 nagradzano r\u00f3wnie cennymi medalami jak te, kt\u00f3rych zasadniczym celem by\u0142a sprzeda\u017c jakiego\u015b produktu. Na przestrzeni lat g\u0142\u00f3wne nagrody przyznano mi\u0119dzy innymi Tadanoriemu Yokoo za przesi\u0105kni\u0119t\u0105 atmosfer\u0105 mistycyzmu \u201ePodr\u00f3\u017c do tysi\u0105cletniego kr\u00f3lestwa\u201d i Jukce Veistoli, tw\u00f3rcy przejmuj\u0105cego plakatu antynarkotykowego (z twarzy martwej dziewczyny wyrastaj\u0105 kwiaty, kt\u00f3rych cienkie \u0142odygi przypominaj\u0105 ig\u0142y). Z\u0142ote medale zdobyli te\u017c jednak Andr\u00e9 Fran\u00e7ois za plakat reklamuj\u0105cy mark\u0119 Citro\u00ebn i Armando Testa, kt\u00f3rego praca zach\u0119ca\u0142a do zainteresowania si\u0119 wyrobami producent\u00f3w gumy oraz tworzyw sztucznych. Rozs\u0142awiona w ten spos\u00f3b firma do dzi\u015b wykorzystuje motyw z plakatu Testy jako swoje logo.
\nNiekt\u00f3re z \u201eprzyziemnych\u201d przekaz\u00f3w, podane w formie plakat\u00f3w, na pierwszy rzut oka przypomina\u0142y sztuk\u0119 abstrakcyjn\u0105. Wzrok widza przykuwa\u0142a czerwona kula, jej geometryczno-ascetyczna forma przypomina\u0142a japo\u0144sk\u0105 flag\u0119. Dopiero bli\u017cszy kontakt z prac\u0105 ods\u0142ania\u0142 jej tre\u015b\u0107: to Kyllikki Salminen zaleca: \u201ePomidory podawaj w ca\u0142o\u015bci\u201d. Nie brakowa\u0142o jednak tak\u017ce wspania\u0142ych plakat\u00f3w reklamuj\u0105cych wydarzenia artystyczne: Gunter Rambow z\u0142oty medal otrzyma\u0142 za prac\u0119 zatytu\u0142owan\u0105 \u201eOtello\u201d, Henryk Tomaszewski zachwyci\u0142 jury \u201eHadrianem VII\u201d. G\u0142\u00f3wn\u0105 nagrod\u0119 przyznano te\u017c pracy Friedera Grindlera \u201eNie rakietom z g\u0142owicami nuklearnymi\u201d. Zawsze jednak najistotniejsza by\u0142a nie tre\u015b\u0107 samego przekazu, lecz wspomagaj\u0105ca j\u0105 forma. To ona \u015bci\u0105ga\u0142a t\u0142umy na biennale i rozs\u0142awia je do dzi\u015b \u2013 w ubieg\u0142ym roku ju\u017c po raz dwudziesty czwarty.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"